مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه پژوهش‌های اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران) 2383-3279 11 1 2020 8 22 Representation of the Moral Condition of Ghaznavid Society in Sanāʾī’s Bath al Shakwā (Expression of Complaint) An Intertextual Analysis بازنمایی وضعیت اخلاقی جامعه عصر غزنوی در بثُّ‌الشَّکویِ سنایی: تحلیل بینامتنی 271 290 fa دیار رفاعی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران فاطمه دریکوند دانشجوی‌دکتری‌زبان و ادبیات‌فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 2019 10 29 <p>This study aims to explain the representation of the moral condition of Ghaznavid society in the poetry of Sanāʾī of Ghazna. Bath al Shakwā (the expression of complaint) in Persian poetry constitutes one of the most important platforms for moral and social criticism, and Sanāʾī, as one of the pioneers of didactic poetry, made extensive use of this genre to articulate the ethical disorders of his time. The central question of the research is how Sanāʾī, through his poetic language and moral perspective, presents an intertextual depiction of the ethical crises of society—such as corruption of power, religious hypocrisy, discrimination, ignorance, and the weakening of social justice. The research method is descriptive analytical with an emphasis on intertextual reading; in this sense, the themes of Sanāʾī’s Bath al Shakwā are compared and analyzed alongside historical data and contemporary ethical texts, including historical prose works and didactic writings of the fifth and sixth centuries AH. The findings indicate that Sanāʾī’s complaints are not merely poetic critiques of social abnormalities, but also provide a moral and normative representation of Ghaznavid society in which injustice and ethical corruption are presented as the roots of many social crises. The results suggest that Sanāʾī’s complaints can be considered an important source for understanding the moral and social concerns of Iranian intellectual thought during the Ghaznavid period.</p> <p>این پژوهش با هدف تبیین بازنمایی وضعیت اخلاقی جامعه عصر غزنوی در اشعار سنایی غزنوی انجام شده است. بثُّ¬الشکوی در شعر فارسی یکی از مهم&zwnj;ترین بسترهای نقد اخلاقی و اجتماعی به&zwnj;شمار می&zwnj;آید و سنایی، به&zwnj;عنوان یکی از پیشگامان شعر تعلیمی، بیشترین بهره را از این ژانر برای بیان نابسامانی&zwnj;های اخلاقی زمانه خود برده است. مسئله اصلی پژوهش آن است که سنایی چگونه با اتکا به زبان شاعرانه و نگرش اخلاقی خویش، تصویری بینامتنی از بحران&zwnj;های اخلاقی جامعه ـ مانند فساد قدرت، ریاکاری دینی، تبعیض، نادانی، و ضعف عدالت اجتماعی - ارائه می&zwnj;دهد. روش تحقیق، تحلیل توصیفی ـ تحلیلی با تأکید بر خوانش بینامتنی است؛ بدین&zwnj;معنا که مضامین بثُّ&zwnj;الشَّکویِ سنایی با داده&zwnj;های تاریخی و متون اخلاقی هم&zwnj;عصر (از جمله متون نثر تاریخی و آثار تعلیمی سده پنجم و ششم) تطبیق و تحلیل شده است. یافته&zwnj;های پژوهش نشان می&zwnj;دهد که شکواییه&zwnj;های سنایی نه&zwnj;تنها نقدی شاعرانه بر نابهنجاری&zwnj;های اجتماعی&zwnj;اند، بلکه نوعی بازنمایی اخلاقی و هنجاری از جامعه غزنوی را عرضه می&zwnj;کنند که در آن، بی&zwnj;عدالتی و فساد اخلاقی، ریشه بسیاری از بحران&zwnj;های اجتماعی معرفی شده است. نتیجه آن&zwnj;که شکواییه&zwnj;های سنایی را می&zwnj;توان یکی از منابع مهم شناخت دغدغه&zwnj;های اخلاقی و اجتماعی اندیشه ایرانی در دوره غزنوی دانست.</p>

http://akhlagh.saminatech.ir/en/Article/Download/53544